Corien Oranje

appendicitis (3)

Daar zat ik, op de Spoedeisende Hulp, tussen allemaal echte zieken. Heel gênant. En het was nog wel ons 27-jarige verkeringsjubileum. Er werden buisjes bloed afgenomen, iemand drukte op mijn buik, wat echt behoorlijk vervelend was, een meneer vroeg naar mijn allergieën en of ik toevallig woonde was op een bedrijf waar besmette koeien werden gehouden en daarna moest ik ook nog wachten op een echo. Nou ja. Morgen waren we op weg naar Oostenrijk, en dan zouden mijn zoons allemaal heel hard lachen om mama die dacht dat ze een blindedarmontsteking had, haha, ja hoor, mama wel!
De echoscopist, een oudere man, spoot gel op mijn buik en begon te zoeken in een onaantrekkelijke grijzige brei van lichaamsdelen. Hij klikte met zijn muis, hij zette kruisjes en mat afstanden.
‘Hij is wel vergroot,’ zei hij.
‘En dat betekent?’ zei Dick.
‘Dat ie ontstoken is.’
‘Maar…’ zei ik.
‘Hij moet eruit,’ zei de chirurg. En hij vertelde voor alle zekerheid wat er allemaal mis kon gaan (‘we kunnen per ongeluk een bloedvat raken of een ander orgaan’) (‘er kan een bloeding optreden’) (‘het blijft een operatie’) en vroeg of ik voorkomende gevallen gereanimeerd zou willen worden.
‘Nou ja, graag,’ zei ik, en ik wees hem erop dat ik nog maar 52 was, waarop hij zei dat hij het volkomen begreep.
‘En zometeen in de operatiezaal vraag ik u nog even hoe u heet en waarom u hier bent. Ter controle.’ Dat hij niet mijn been zou verwijderen. Begrijpelijk.
De chirurg gaf me een hand en ik wenste hem alvast een prettige operatie en liep terug naar de wachtkamer.

Er kwam een mevrouw aan met een rolstoel. ‘Mevrouw Mak? Ik breng u even naar de afdeling.’
‘Wat? Maar ik heb zonet de wc’s schoongemaakt! EN de badkamer! Ik kan echt wel zelf lopen!’
‘Laat mij nou gewoon mijn werk doen,’ zei ze. ‘Ik moet toch wat doen voor mijn geld.’
Daar had ze gelijk in. Dus ik nam plaats en liet mij door het ziekenhuis vervoeren naar een vierpersoonskamer op de darmafdeling.
‘Hier,’ zei de zuster. ‘U krijgt een geel en onaantrekkelijk operatiejasje. Hebt u misschien een kunstgebit?’
IMG_6679

Over Corien Oranje

Hoi! Ik ben Corien Oranje, en ik ben kinderboekenschrijver en tekstschrijver. Ik heb boeken geschreven zoals 'Love you, miss you', 'Kampioen' en 'Juf in de pan', en ik schrijf elke week een aflevering van 'Bianca's blog' voor Visie. Ik kom vaak op scholen om kinderen te vertellen over mijn boeken, en om ze te laten ervaren hoe cool het is om zelf verhalen te verzinnen, én hoe heerlijk het is om te lezen.

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.