Corien Oranje

Peter. En de wolf.

‘Tuurlijk!’ riep ik, toen zíj van het Gelders Orkest me vroegen om een nieuwe versie van Peter en de wolf te schrijven. ‘Hartstikke leuk!’ En extra leuk is dat ik niet alleen die nieuwe versie mag schrijven, maar ook de verteller mag zijn tijdens de voorstellingen in het komende seizoen. De afgelopen weken heb ik me dus volledig ondergedompeld in de muziek van Prokokiev, want vóór ik kon beginnen met verzinnen en schrijven, moest ik eerst de muziek leren kennen. Ik bedoel, zo goed leren kennen dat ik elk fragment kan dromen. Want wat ik in mijn enthousiasme nog niet door had – als verteller ben je deel van het orkest. Je vertelt het verhaal soms tussen de muziekfragmenten door, maar nog veel vaker ergens middenin de muziek. Dus dat betekent dat je als verteller met de partituur in je handen staat en dat je op precies de juiste momenten moet invallen, anders loopt de boel in het honderd. Daar moet ik niet teveel over nadenken, geloof ik. Maar inmiddels ben ik zo ver dat ik Prokokiev hoor als ik slaap of als ik op de fiets zit, ergens achter in mijn bewustzijn trekken muziekfragmenten langs als wolkenflarden, dus dit gaat goedkomen.

_MG_2271De afgelopen weken heb ik alle versies van Peter en de wolf beluisterd die ik maar kon vinden. Die van het Gelders orkest en van het Nederlands Symfonieorkest, natuurlijk. Paul de Leeuw. Edwin Rutten. Sting. David Bowie. Dame Edna. Ze zijn allemaal geweldig. Maar Dame Edna is wel héél erg leuk. Ik heb de muziek helemaal uit elkaar geplozen en gekeken welke tekst aan welk stukje muziek is gekoppeld, en toen ben ik gaan denken. En schrijven. Ik heb niet volledig de vrije hand gekregen. De dieren moeten blijven, en de koppeling dieren-muziek ook, natuurlijk. Maar er komt wel een extra persoon bij – en extra muziek dus. En de kinderen zelf worden onderdeel van het orkest.

Volgens mij wordt dit een spannende nieuwe versie, waarbij meer op het spel staat dan het leven van een eend. En een paar raadselachtige zaken worden opgelost. Want wat doet Peter eigenlijk bij die grootvader? Zo aardig is ie niet! Waarom woont Peter niet gewoon thuis, bij zijn vader en moeder? Nou, daar ben ik achtergekomen. Maar ik kan er nog niks over zeggen.

 

Over Corien Oranje

Hoi! Ik ben Corien Oranje, en ik ben kinderboekenschrijver en tekstschrijver. Ik heb boeken geschreven zoals 'Love you, miss you', 'Kampioen' en 'Juf in de pan', en ik schrijf elke week een aflevering van 'Bianca's blog' voor Visie. Ik kom vaak op scholen om kinderen te vertellen over mijn boeken, en om ze te laten ervaren hoe cool het is om zelf verhalen te verzinnen, én hoe heerlijk het is om te lezen.

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *