Alle blogs, Boeken, Gezondheid

Land van horen zeggen

Soms beland je in een land dat je alleen kent van horen zeggen. Dat overkwam mij afgelopen week. Ik ben beland in het land van de mammografie, echoscopie, MRI-scans en PET-scans. Het land van puncties en een biopt.

Ik wist niet wat me overkwam. Ze prikten in me en zaten aan me, terwijl ik daar in mijn blootje stond, alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is. En iedereen was heel lief – verdacht lief. Alsof zij iets wisten wat ik niet wist. Ik ging gewoon bijna denken dat er iets met me aan de hand was.

Maar dat was ook zo. Ik heb namelijk kanker, is me gezegd. Borstkanker met uitzaaiingen in de lymfeklieren. Dat zijn feiten, maar ze zeggen niets over mijn gevoel, over hoe ik het beleef. Niets over dat het soms voelt alsof ik voor het beloofde land sta en het zie liggen. Dat het zo dichtbij lijkt en dat ik er in mijn hart soms al ben. Niets over dat ik er zo intens naar kan verlangen om daar te zijn. Dat in mij het diepe verlangen en heimwee naar God (Psalm 84) verborgen liggen.

En ineens zijn er mensen die zeggen dat ze een plan hebben, dat er een mogelijkheid is tot genezing. Het is een zwaar traject, maar er is een kans. Het voelt voor mij als weer de woestijn in gestuurd worden, weg bij dat beloofde land. Ik heb zo lang geknokt en gevochten in mijn leven om te komen waar ik ben en nu moet ik weer de woestijn in? Het land van niet weten, het onbekende?

Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik hoop dat er iets moois uit deze situatie voortkomt. Ondanks alles is er een diepe vrede en rust in mij en bij Jaap, mijn man, want … God is erbij!

Tekst: © Levensecht (Hettie Ophoff)
Beeld: © Lidy van Veen

Wat doe je, als je hoort dat je ongeneeslijk ziek bent? Hettie Ophoff besloot te gaan schrijven toen ze die boodschap kreeg. Over wat ze tijdens het ziekteproces doormaakte, wat ze voelde en wat de kanker met haar deed. Over alle dingen die ze voor het eerst deed … en voor het laatst. Over trouwjurken passen met haar dochter, slopende chemo’s en McFlurries, maar ook over de vraag waar God is als je doodziek bent. In Levensecht tref je een selectie aan van de verhalen die Hettie tijdens haar bijna twee jaar durende ziekteproces schreef en een aantal foto’s die Hetties verhalen levensecht in beeld brengen. Samen vormen ze een indrukwekkend en indringend geheel dat vertelt en laat zien hoe je levensecht kunt leven als je weet dat je gaat sterven.

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *