Alle blogs, Liesbeth van Binsbergen

Eigenwijsprijs

Zaterdag 28 september reed ik richting het Veluwse Voorthuizen. Op camping ‘Het beloofde land’ zou het Kinderboekenfeest plaatsvinden en ik was uitgenodigd, omdat ik een van de actieboeken voor dit jaar geschreven had en dat boek op die dag gepresenteerd zou worden. Toch bleek dat slechts een van de redenen voor mijn aanwezigheid te zijn.
Ik mocht die dag namelijk ook nog een prijs in ontvangst nemen. Geen haar op mijn hoofd die daar bij stil had gestaan. Natuurlijk, ik wist dat ik genomineerd was voor de Eigenwijsprijs, maar dat wil nog niet zeggen dat je dan ook de winnaar bent.
Mijn plan was dan ook om in mijn eentje naar het feest te gaan. Mijn man had iets van zijn werk en onze volwassen kinderen? Volgens mij had ik hen niet eens op de hoogste gebracht van de nominatie!
Uiteindelijk besloot ik dat het toch eigenlijk niet gezellig was om alleen ‘Op reis’ te gaan. Dus vroeg ik mijn nichtje mee, die meteen positief reageerde. Zij nam ook weer een nichtje mee, dus zaten we gezellig met z’n drietjes op de voorste rij.
Op het moment van de prijsuitreiking mochten alle genomineerden het podium beklimmen om een applaus en een prachtige bos bloemen in ontvangst te nemen. En ja, toen kwam er een grote, witte envelop tevoorschijn. In die envelop zou de winnaar zitten, nou ja, zijn of haar naam dan.
Uit de zaal werd iemand gekozen die de envelop mocht openen. Een jongen van een jaar of zeven was de gelukkige. Hij vond het spannend, en ineens kreeg ik ook de kriebels.
In de zaal werd geroffeld, de envelop scheurde, een briefje werd omgedraaid en de jongen kreeg een microfoon onder zijn neus.
‘L… Leis…’ klonk het. ‘Leisbeth van… B… Bins…’
Plotseling drong het tot me door: Ik was de winnaar! Na ruim tien jaar mocht ik opnieuw de Eigenwijsprijs in ontvangst nemen, hoe bijzonder is dat!
Mensen van uitgeverij Columbus die mijn boek aangemeld hebben: Bedankt! Alle kids die op mijn boek gestemd hebben: Bedankt!
En Jolinde en Carolien, de tienerdames die mij die dag vergezeld hebben en een aantal prachtige filmpjes en foto’s van de boekpresentatie en de prijsuitreiking hebben gemaakt: Bedankt!
Een nieuw boek in ontvangst nemen wordt nooit gewoon, al is het voor de zesenvijftigste (?) keer.
Een prijs winnen ook niet, al is het voor de vierde keer.
Een Eigenwijsprijs is prachtig, maar nog prachtiger is de boodschap die erachter ligt: Ga door met schrijven, wij lezen jouw boeken graag.
Oké kids, dat zal ik doen. Wat lezen is leuk, lezen is belangrijk – en schrijven dus ook.
Want het is zoals een jongen uit groep 3 twee weken geleden plots tijdens mijn bezoek in zijn klas met een peinzende blik concludeerde: ‘Maar als er geen schrijvers zijn, zijn er dus ook geen boeken…’
Precies jong, jij begrijpt het!
Dus pakken wij na alle feestelijkheden de pen vlug weer op…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *